Pater Sjef Kuppens ook
in Den Haag missionaris
Interculturele
viering priestetjubileum in geboortedorp Tungelroy
TUNGELROY, 1 juli 2007 - Pater Sjef Kuppens
van de Witte Paters is zeventien jaar in de missie geweest, heeft in Londen en
aan de universiteit van Nijmegen gestudeerd, was enige tijd in de Verenigde
Staten, was pastoraal bezig in de Bijlmer en werkt nu in de Schilderswijk in
Den Haag.
Eigenlijk is hij vanaf de lagere school - op
vakanties na en om af en toe wat uit te rusten - niet meer terug geweest in
zijn geboortedorp Tungelroy. Toch viert hij daar zijn 40- jarig priesterfeest
op zondag 1juli, precies de dag van zijn priesterwijding. Hij doet dat met een
interculturele viering. Dat tekent zijn liefde voor Tungelroy en voor de
ontmoeting van verschillende culturen, met name de
Afrikaanse en de Tungelroyse.
De nu
67-jarige pater Kuppens studeerde na de lagere school twaalfjaar bij de
Kruisheren in Uden, maar hij is toch Witte Pater geworden. “De missie in Afrika heeft me altijd aangetrokken. Als Witte Pater
was je er praktisch zeker van dat je ook daadwerkelijk naar de missie ging.”
MISSIONARIS IN GHANA EN IN DEN HAAG
Als voorbereiding op zijn zending studeerde hij in
Londen, samen met toekomstige missionarissen en kloosterlingen van wel tien
nationaliteiten. Hij werd missionaris in Ghana. “Daar heb ik zeventien jaar geleefd en geleerd, en naar
ik hoop ook gegeven.” In 1984 keerde hij oververmoeid terug naar ons
land en omdat zijn gezondheid hem in de steek liet — hij is hartpatiënt — is
hij niet meer teruggekeerd als missionaris.
Toch is hij missionaris
gebleven. Hij gebruikt
liever de benaming Missionarissen van Afrika, zoals de Witte Paters nu ook wel
genoemd worden. Nu ook in de Haagse Schilderswijk doet hij missiewerk, zo vindt
hij zelf: het scheppen en verbeteren van de relaties tussen de verschillende
culturele en religieuze gemeenschappen.
In samenwerkende Haagse parochies zijn
verschillende katholieke gemeenschappen, Nederlandstalige van de Antillen,
Engelstalige, Spaanse, Portugese, Filippijnse, Indonesische en Afrikaanse.
Daarmee wil pater Kuppens de mensen in Tungelroy laten kennis maken en andersom
zijn Haags parochianen met de Nederlanders - of liever Limburgers.
In de viering in de kerk van Tungelroy zal Gregoriaans
gezongen worden, en Nederlandse maar ook Afrikaanse liederen. “Wij willen samen de blijde boodschap van
Jezus, het evangelie, gestalte geven”, aldus pater Kuppens.
PASTORAAL EN SOCIAAL BEZIG ZIJN
Als priester in Afrika is SjefKuppens zeker geen
missionaris van de oude stempel geweest die met kraaltjes en andere prullaria
de mensen probeerde te bekeren. “Mijn
doel was de onmondigen mond te geven, de mensen een gezicht te geven.” Hij
was pastoraal en sociaal bezig. De twee parochies waar hij heeft gewerkt zijn
nu een bisdom met 14 parochies. Hij richtte in dorpen klinieken op, hij heeft
meegewerkt aan de totstandkoming van twee ziekenhuizen en zorgde dat kinderen
naar school konden gaan. Hij probeerde onder de vele verschillende stammen
verbondenheid te scheppen. Daarbij was het evangelie zijn inspiratiebron. Als
daaruit voortvloeide dat Ghanezen christen wilden worden, was dat natuurlijk
goed.
WENKBRAUWEN
Heeft hij mensen bekeerd? Pater Kuppens fronst
zijn wenkbrauwen bij de vraag. “Je
probeert het, vooral door je eigen voorbeeld. Maar anderzijds bekeren zij jou
ook. Het gaat er om de mensen gelukkig te maken, zieken te genezen en rust te
brengen. Ik ben in Afrika gelukkiger geworden. Dat geluk draag ik nog steeds
met me mee.”
De Haagse missionaris zegt dat Afrikaanse mensen zeer religieus zijn. “Zonder religie hebben zij geen houvast.
In ons land of moet ik zeggen in een groot deel van de westerse wereld denken
velen dat ze zonder religie kunnen. Bij Afrika denken wij te veel aan de
tegenstelling armoede daar en rijkdom hier. Wij hebben geld nodig, denken we,
om gelukkig te zijn. Maar geluk ligt veel dieper. Ik denk dat Afrikanen
gelukkiger leven dan wij hier. Een Afrikaan lacht altijd. Wij kijken te vaak
chagrijnig.”
REGELTJES
Peter Kuppens beseft dat de interculturele viering van zijn 40-jarig
priesterjubileum in Tungelroy niet helemaal past in de regels die het bisdom
Roermond en andere bisdommen voorschrijven voor misvieringen. Hij kan zich erg
kwaad maken, als hij weer eens hoort of leest dat een pastoor iets verbiedt,
omdat het niet volgens de regeltjes gaat.
“Waar gaat het om in het christendom? Wij
moeten vanuit onszelf komen tot het goede. Afrikanen doen dat op een andere
manier dan de mensen hier. Laat ieder in zijn waarde. Die regeltjes zijn
allemaal flauwe kul. Op die manier vervreemden de mensen van de kerk. Kijk maar
om je hen in Nederland. Wij in Den Haag houden ons ook niet altijd aan de regels.
We hebben nog nooit een standje gekregen van de bisschop”.
Er is over
gedacht de viering van zijn 40-jarig priesterschap uit te stellen, omdat de
eigenlijke dag van het jubileum samenvalt met het OLS in Nederweert, waar ook
de schutterij van Tungelroy heen moet. Daar is van afgezien. “Ik heb begrepen
dat de schutterij hier tot een uur kan blijven. Dan komen ze nog op tijd in
Nederweert.”
Pater Kuppens heeft gehoord dat de zuster
Birgittinessen tegen beloning van een worst bidden voor goed weer op het OLS. “Daarvan kunnen wij in Tungelroy mee
profiteren. Als het in Nederweert mooi is, is dat hier ook.”
Ton van
der Sande
Webmaster-NL |
![]() |